effrenus
effrenus, unbridled
ef-frēnus, a, um (also effrenis mula, Plin. 8, 44, 69, § 171; Sen. de Ira, 3, 15, 2), adj. [ex-frenum], free from the bridle, unbridled (not ante Aug., and mostly poet. for effrenatus; cf. also: infrenus, infrenatus).
- I Lit.: equus, Liv. 4, 33, 7.—
- II Trop., unbridled, unrestrained: gens, Verg. G. 3, 382: amor, Ov. M. 6, 465: juventa, Stat. Ach. 1, 277: profatu, id. Silv. 5, 3, 103.
effrēnus, a, um (ex u. frenum), zaumlos, I) eig.: equus, Liv. 4, 33, 7. – II) übtr., zügellos, unbändig, ungezähmt, wild, amor, Ov. met. 6, 465: gens, Verg. georg. 3, 382: gens Maurorum, Cl. Mamert. pan.: effreni dolore equi, Nazar. pan. 24, 4: (affectus) huius rabidi et effreni continentia, Sen. de ira 3, 16, 2.
effrēnus, (13) a, um (ex, frenum), qui nʼa pas de frein, débridé : Liv. 4, 33, 7 || [fig.] : effrena gens Virg. G. 3, 382, nation sauvage ; effrenus amor Ov. M. 6, 465, amour désordonné.
- 1. teugelloos, onbeteugeld [equus];
- 2. (metaf.) teugelloos, bandeloos [homo; multitudo; cupiditas; furor].
effrēnus
adj.
- ex + frenum, unbridled: equus, L.—Fig., unrestrained: gens, V.: amor, O.