epitheca
ĕpĭthēca, ae, f., = ἐπιθήκη,
- an addition, increase, Plaut. Trin. 4, 3, 18 (1025).
epithēca, ae, f. (ἐπιθήκη), der Zusatz, die Zugabe, Plaut. trin. 1025.
ĕpĭthēca, æ, f. (ἐπιθήκη), surcroît, surplus : Pl. Trin. 1025.
Plaut. Trin. 4. 3. 18. Nisi etiam laborem ad damnum apponam
Epithecaminsuper.