epitoma
ĕpĭtŏma, æ, f. , c. epitome : Cic. Att. 12, 5, 3.
Sed et hactenus rivo jucundissimo ac in omni virtutum stemmate præfulgido ex primoribus fontibus totius Europæ emananti Cohæres, Hludovico scilicet dilectissimo Regi nostro, qui licet augustiori limite terrarum, virtute tamen vincit Herculem Centauros domitantem, et agilitate Ulissem. Interroga Sclavos in gyro, et non miraris Epitoma meum.Id est laudes meas,
Epitomanamque apud Papiam significat
memoriam.