epithema
ĕpĭthĕma, ătis, n., = ἐπίθεμα, in medic. lang.,
- a poultice or lotion, epithem, Scrib. Comp. 160; Marc. Empir. 20; Mart. Cap. 3, § 225.
epithema, matis, n. (ἐπίθεμα), der Aufschlag, Umschlag usw., Scrib. Larg. 160. Marc. Emp. 20. Mart. Cap. 3. § 225. Plin. Val. 3, 12.
dande sunt opiate ut esdra, ut reuma constringant, et ~atibus et emplastris ‥ est insistendum
epithimata et inunctiones fiant frigida [sc. in effimera ]
quia non observatur latus cordis cum epithimatibus frigidis
epitima est molle emplastrum. epitima ‥ dicitur quando res pulverizate subtiliter temperantur cum aliquo liquore ad spissitudinem mellis et pecia aliqua ibi intingitur et locus epithimatur. est autem epithima de succis unctio pura
†epichia [l. epithima ] dicitur supra positum sed †male [l. molle ] emplastrum
injectae ‥ deperationis angilogias intrito universalitatis ~ate et ambrosio dictionalitatis collemate indulcabo
dextera virtutis prebens epithēma salutis
velut mordax quoddam ~a a celesti medico super apposita peccatorum nostrorum vulneribus
ĕpĭthĕma, ătis, n. (ἐπίθεμα), topique, épithème [t. de médecine] : Capel. 3, 225.
Infundens oleum consolationis cum vino mordaci Epithematis.
Epithemare, Epithemaadmovere, in Velsch. Syllog. observat. pag. 87.