eremita
ĕrēmīta, ae., m., = ἐρημίτης,
- an eremite, hermit, Sulpic. Sever. Dial. 17.
erēmīta, ae, m. (ἐρημίτης), der Einsiedler, Eremit, Sulp. Sev. dial. 1, 17, 1. Ven. Fort. vit. S. Mart. 3, 404 u. 418. Not. Tir. 55, 42 u. 119, 60.
~a,westensetla
palmis puer angelorum / deportatus est duorum / heremite traditus [gl.: ~a dicitur cultor heremi ]
secundum Aristotelem ‥ vir ~a, qui non est pars civitatis sed sibi soli vacat, non est bonus neque malus
Johannes Niloticae solitudinis ~a
~as qui per Egyptum errabant ‥ impie destruxit
vite sanctorum Pauli primi hermite, Antonii, Malchi ‥ et aliorum(
hic [in insula Farne ] heremita sacer [Cuthbertus ] non parvo tempore vixit
~a Godricus de Finchala loco ‥ solitario ‥ in Domino requievit
Ricardus ‥ male creditur de morte ~e et ij puerorum occisorum in bosco de Wicchewude
hermitorium S. Hilde in foresta ‥ cum landa quam Rogerus G. quondam ~a illius loci tenuit
frater Nicholaus de S. ~a de Redefordwath ‥ per dimissorias capituli Eboraci
venit ‥ sanctus homo qui dicebatur ~a albus de Anglia
erat ea tempestate ~a quidam nomine Petrus, homo Eboracensis, qui ‥ consueverat predicere futura
me concessisse ‥ Johanni ~e ‥ insulam ‥ in lacu de L‥. et dim. carucatam terre
contulit insulam Lochlevine ‥ Keledeis heremetis ibidem commorantibus
Willelmum J., Willelmum F. et Thomam Duthty ~am, reos
vitam S. Caradoci nobilis ~e et confessoris
rex vester in comparatione regis Francorum ~a est
~e ‥ qui silvarum condensa prosternunt et, erectis monasteriorum et palatiorum excelsis culminibus, ibi tripudiant et gloriam Deo cum dulcedine cantitant
~a noster [Hugo ], suos cupiens coheremitas invisere, ‥ nobilem ‥ heremitarum principem, beatum dico Antonium, ‥ studuit expetere
fratrem Eliarhardum lectorem ordinis fratrum ~arum S. Augustini ‥ tue fraternitati transmittimus(
Patritius C. ordinis ~arum S. Augustini(
in Britannia Minori ‥ mustelam ‥ incole ‥ capiunt quam ~am vocant‥. [dux Britannie ] portat pro armis suis unum scutum de pellibus ~arum earumque caudis nigris consutis
ĕrēmīta, æ, m. (ἐρημίτης), solitaire, ermite : Sulp. Sev. Dial. 1, 17, 1.