eremodicium

ĕrēmŏdĭcĭum, ii, n., = ἐρημοδικίον,

• a default of appearance before a court at the appointed time, Dig. 4, 4, 7 fin.; 46, 7, 13; Cod. Just. 3, 1, 13, § 3; Tert. adv. Matyr. 3.

erēmodicium, iī, n. (ἐρημοδίκιον), das Versäumen des Termins, Ulp. dig. 4, 4, 7. § 12 u. 46, 7, 13 pr. Tert. adv. martyr. 3. – prägn., das Versäumnisverfahren, das Kontumazialverfahren, Cod. Iust. 3, 1, 13. § 3 sq.

eremodicium (herem-) [CL < ἐρημοδίκιον] , (leg.) adverse judgement for default of appearance. reum contrahere ~ium non dicitur, quia semper fugit. sed actorem contrahere ~ium dicitur Vac. Lib. paup. 70; major qui ex justa causa abest, si legittime defensus est, restituitur [sic] ad appellationem. si non fuerit legittime defensus, restituetur ad ~ium, id est ex integro restituetur ad litigandum, et petet ut audiatur a judice cum ante non fuerit defensus Ib. 232; si ‥ reus abfuerit et similis ejus processerit requisitio ‥ etiam absente eo ~ium contrahatur Ric. Angl. Summa 41; 1257 judices ~ium contrahere non morantes monachos ab observatione judicii absolutos fore decreverunt (Reg. Werketone) Mon. Francisc. II app. 271.

ĕrēmŏdĭcĭum, ĭī, n. (ἐρημοδίκιον), défaut, contumace [droit] : Ulp. Dig. 46, 7, 13.