eremitanus Save DMLBS eremitanus (herem-) , eremitic. b (as sb. m.) eremite. construxit coenobia duo. alterum ‥ vocatur Divus Benedictus, ubi loci antea ~um sacellum positum fuerat P. Verg. VII p. 134. b 1284 Peckham Ep. 607 (v. Augustinianus).