About

Menu

eremus

ĕrēmus (ĕrĕmus, Prud. Cathem. 5, 89; id. Psych. 371), a, um, adj., = ἔρημος, waste, desert (late Lat.).
  • I Adj.: loca, Cod. Just. 11, 57, 4.—
  • II Subst.: ĕrēmus, i, m. (sc. locus), or f. (sc. regio), a wilderness, desert, Tert. Idol. 5; Sulpic. Sever. Dial. 1, 15; Vulg. Deut. 1, 19 al.

Saved

Recent