ereptor
ereptor, a robber, plunderer
ēreptor, ōris, m. [eripio],
- a robber, plunderer: bonorum, Cic. Quint. 8: libertatis, id. Sest. 51.—Plur.: terrarum, Tac. A. 13, 55 fin.
ēreptor, ōris, m. (eripio), der Entreißer, Räuber, libertatis, Cic. Sest. 109: bonorum, Cic. Quinct. 30: alienarum opum violentus er., Boëth. cons. phil. 4, 3. p. 79, 31 Obb.: terrarum ereptores, Tac. ann. 13, 55.
quiddam ‥ de spiritu Saulis mente concipiens ~orem suum propugnatoremque strenuissimum dolo perdere cogitavit
fit ut ‥ inde foveat tam festina ab eis ereptio et jocunda ~oris mei visio(
omnes quos possunt diaboli manibus eripientes pro ~oris sui pace potius certamen agere
ēreptŏr, (13) ōris, m. (eripio), ravisseur, spoliateur, voleur : Cic. Sest. 109.
Ereptori et defensori tuo Domino Christo in omnibus gratias agas.
ēreptor ōris, m
- ex + RAP-, a robber, plunderer: bonorum: libertatis.