eruo
eruo, to cast forth, throw out, root up, dig out, take
Frieze-Dennison Vergil
Could not find eruat in Logeion dictionaries.
eruat Verb: present active subjunctive 3rd singular of eruo
- I Lit.
- A In gen.: qui sciet, ubi quidque positum sit, quaque eo veniat, is, etiam si quid obrutum erit, poterit eruere, Cic. Fin. 4, 4 fin.; so, aurum terrā, Ov. Am. 3, 8, 53; cf.: caprificos sepulcris, Hor. Epod. 5, 17: gemmam vadis, Mart. 8, 28; Tac. A. 2, 69: segetem ab radicibus imis, Verg. G. 1, 320; cf.: pinum radicibus, id. A. 5, 449 Heyne N. cr.; and: herbam radicitus, Plin. 21, 11, 36, § 62: mortuum, Cic. Div. 1, 27 fin.: oculum, Plin. 25, 8, 50, § 89; 28, 8, 29, § 114: dentes de sinistra parte, id. 28, 8, 27, § 95: aquam remis, lo stir up, plough up, Ov. H. 5, 54; cf.: sepulcra (hyaena), Plin. 8, 30, 44, § 106.—Poet. in Greek construction: eruitur oculos, his eyes are torn out, Ov. M. 12, 269 (cf. Zumpt, Gram. § 458).—
- B Since the Aug. per., sometimes, in partic., to root out, to destroy from the foundation: urbem totam a sedibus, Verg. A. 2, 612; Sil. 3, 2, 13; cf. under II. B. 2.—
- II Trop.
- A In gen., to draw out, bring out, elicit: inde tamen aliquando (servum fugitivum) eruam, Vat. ap. Cic. Fam. 5, 9 fin.; cf. Curt. 4, 14: scrutari locos, ex quibus argumenta eruamus, Cic. de Or. 2, 34, 146; cf. id. Tusc. 1, 13: si quid est, quod indagaris, inveneris, ex tenebris erueris, id. Agr. 1, 3: ex annalium vetustate eruenda est memoria nobilitatis tuae, id. Mur. 7, 16: memoriam, id. de Or. 2, 68, 360: veritatem, Quint. 12, 9, 3: causam rerum et rationem, Plin. 18, 4, 5, § 24: sacra recognosces annalibus eruta priscis, Ov. F. 1, 17: mi sicunde potes, erues, qui decem legati Mummio fuerint, Cic. Att. 13, 30, 2 et saep.: fanum erui volo; neque hoc mihi erui potest, I cannot be talked out of it, id. ib. 12, 36.—
- B In partic.
- 1 To rescue, release: propter difficultatem pecuniariam, qua erui nusquam nisi ex privatorum bonis posset, Cic. Att. 10, 14, 1.—
- 2 To overthrow, destroy: Trojanas ut opes et lamentabile regnum Eruerint Danai, Verg. A. 2, 5; cf. civitatem, Tac. H. 4, 72: Thracas (with frangere gentem), Stat. Th. 5, 76.
➳ part. fut. eruturus Just. 5, 8, 5, eruiturus Prisc. Gramm. 10, 13.
- 1. uitgraven, loswroeten, delven [aurum terrā; humanorum corporum reliquias];
- 2. (poët.; postklass.) op-, omwoelen [humum; sepulcra];
- 3. (poët.; postklass.) uitrukken [segetem; alci oculos];
- 4. (poët.; postklass.) verwoesten [urbem totam];
- 5. (poët.; postklass.) omverwerpen [regnum];
- 6. opsporen, zoeken, uitvorsen; vinden, ontdekken, aan het daglicht brengen [arcana; coniurationem; ex tenebris].
拔出。拆壞。— ex tenebris 發明。顯。— argumenta 挑取數憑據。
Suggest a Translation
See an image
- to cast forth, throw out, root up, dig out, take: humum, O.: sepulcris caprificos, H.: segetem ab radicibus, V.: mortuum: aquam remis, to plough up, O.: illum, to hunt down: quemvis mediā turbā, H.: Eruitur oculos, his eyes are torn out, O.—To root out, destroy utterly: urbem a sedibus, V.: Troianas opes, V.— Fig., to draw out, bring out, elicit: mihi qui legati fuerint: ex quibus (locis) argumenta: si quid obrutum erit: Sacra annalibus eruta, O.: Obscurata (verba), rescue from oblivion, H.: memoriam exercitatione: difficultas pecuniaria, quā erui, etc., to be freed: hoc mihi erui non potest, i. e. can't be talked out of me.
-
…in musicis Aut taceat oportebit aut ne sanus quidem iudicetur. Haec vero, quae sunt in philosophia, ingeniis eruuntur ad id, quod in quoque veri simile est, eliciendum acutis atque acribus eaque exercitata oratione poliuntur. Hic…
Cicero, de Oratore
-
…Theophrastus in orationis laudibus ornatum illud, suave et adfluens. Acutae crebraeque sententiae ponentur et nescio unde ex abdito erutae ; ac quod in hoc oratore dominabitur verecundus erit usus oratoriae quasi supellectilis. supellex est enim quodam modo nostra…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…ta ; vi notas ; quae ; quaerenti demonstrant, ubi sint ; reliqua cura et cogitatione eruuntur ; quod autem argumentorum genus cuique causarum generi maxime conveniat, non est artis exquisitae praescribere, sed est mediocris…
Cicero, de Oratore
-
…silvam in relictis possessionibus, an in censorum pascuis invenisti si quid est quod indagaris, inveneris, ex tenebris erueris, quamquam iniquum est, tamen consume sane, quod commodum est, quoniam quidem tu attulisti ; silvam vero…
Cicero, de Lege Agraria
-
…fuit equestri loco, avus nulla inlustri laude celebratus. itaque non ex sermone hominum recenti sed ex annalium vetustate eruenda memoria est nobilitatis tuae. qua re ego te semper in nostrum numerum adgregare soleo, quod virtute industriaque perfecisti…
Cicero, pro Murena
-
…deferre debemus neque, ut quaeque res delata ad nos erit, tum denique scrutari locos, ex quibus argumenta eruamus ; quae quidem omnibus, qui ea mediocriter modo considerarint, studio adhibito et usu pertractata esse possunt ; sed…
Cicero, de Oratore
-
…bubulco praesto ad portam fuisse, quaesisse ex eo, quid esset in plaustro ; illum perterritum fugisse, mortuum erutum esse, cauponem re patefacta poenas dedisse. quid hoc somnio dici potest divinius Sed quid aut plura aut vetera…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…strages conciet aut forte Triton fuscina evertens specus subter radices penitus undanti in freto molem ex profundo saxeam ad caelum eruit dubitat primo quae sit ea natura quam cernit ignotam ; idemque iuvenibus visis auditoque nautico cantu sicut inciti atque alacres…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…ut conquireretur, praemandavi et profecto tibi illum reperiam, nisi si in Dalmatiam aufugerit, et inde tamen aliquando eruam. tu nos fac ames. vale. A. d. v Id. Quintilis ex castris Narona .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…aiebat imaginibus in eis locis, quos haberet, quae meminisse vellet, perscribere. Qua re hac exercitatione non eruenda memoria est, si est nulla naturalis ; sed certe, si latet, evocanda est. Habetis sermonem bene…
Cicero, de Oratore