erubescentia
ērŭbescentĭa, ae, f. [erubesco],
- a blushing for shame, shamefacedness (postclass.), Tert. ad Nat. 1, 16; id. Poen. 10.
ērubēscentia, ae, f. (erubesco), die Schamhaftigkeit, Scham, Tert. ad nat. 1, 16 u.a. Apul. inc. libr. fr. 21, 1 (vol. 2. p. 639 H.).
pro peccatis faciem rubore ~ie tinctam habere debemus
[confessores ] habeant oculos ‥ pronos in terram, non respicientes faciem confitentis, nisi quatenus ‥ ~iam, que est maxima pars penitentie, valeant estimare
frons noctis vincitur erubescentia
noli ~iam obponere tibi demittendi quod coepisti. major est ~ia animam tuam perpetualiter perire quam impios viros ‥ deserere
finiunt in voce confusionis illud in fine cum ~ia et confusione replicantes ‥
mira facti confunditur ~ia
ecce ‥ que solutionem nostram [m marcarum ] ‥ in nostram ~iam et dedecus quod timemus adeo distulerint
in confessione ordinario facta est ~ia amplior quam cum confessio est fratri facta, quoniam quisque amplius erubescit pandere sua peccata illi quem quotidie cernit presentem quam uni extraneo
omnis ‥ voluptas libidinis turpis est, ea excepta que excusatur federe conjugali, et indulte licentie beneficio quicquid ~ie poterat inesse abscondit
mementote quia sicut non habet legem necessitas sic et ~iam consuevit eliminare paupertas
secundum [inconveniens est ] minoratio ~ie
a schamefastness , ~ia, pudorositas
ērŭbēscentĭa, æ, f. (erubesco), action de rougir de honte, honte, pudeur : Tert. Nat. 1, 16 ; Pæn. 10.
Tertull. 1.
ad Nation. 16. Exemplum
Erubescentiæscelerum. Adde
Pœnitent. 10.