erudibilis
ērudībilis, e (erudio), unterrichtbar, Fulg. contin. Verg. p. 147 M.
ērŭdĭbĭlis, e, susceptible dʼinstruction : Fulg. Virg. p. 147 M.
Erudiripotest.
Fulgent. de contin. Virgil. p. 747.
Staver. Neque enim eruditur, nisi quod
Erudibilenascitur.