eructuo Save Georges Gaffiot 2016 ēructuo, āvī, āre, Nbf. v. eructo bei Augustin. serm. 113, 2 u. 5; 119, 2 u.a. Eccl. Vgl. Rönsch Itala p. 362 u. 467. ēructŭō, āvī, ātum, āre, c. eructo : Aug. Serm. 113, 2.