erubescibilis
ērŭbescĭbĭlis, e, adj. [erubesco],
- of which one should be ashamed, Cassiod. Amic. 21, 5.
ērubēscibilis, e (erubesco), dessen man sich schämen muß, Cassiod. de amic. 21, 6.
si [adulatio ] manifestatur, jam vitium ~e detectum est
Fuga Erubescibilis nimis, in Opusculo Gualvanei de la Flamma, apud Murator. tom. 12. col. 1823.
Hanc(pillorii) pœnam publicam et Erubescibilem eidem imponentes.