exaestuatio
exaestŭātĭo, ōnis, f. [exaestuo], a boiling up, a fermentation (post-class.).
- I Lit., Sol. 5, 17.—
- II Trop.: animi, Non. 464, 10.
exaestuātio, ōnis, f. (exaestuo), die Aufwallung, das Aufbrausen, Helbesus (amnis) in medio flumine subitā exaestuatione fervet, Solin. 5, 17. – übtr., animi, Non. 464, 10.
ad hoc facinus ~o marina Normannos adjuvit, que ad rivulum quemdam Eduinum morari coegit
fortis maris ~o ‥ abundanter exundans
exæstŭātĭō, ōnis, f. (exæstuo), agitation violente, bouillonnement : Sol. 5, 17 || [fig.] agitation [de lʼâme] : Non. 464, 10.
exaestuatio , onis. f. et, v. exaestuo
See an image
See an image