exclusio
exclusio, a shutting out, exclusion
exclūsĭo, ōnis, f. [excludo],
- a shutting out, exclusion (very rare; not in Cic.): de exclusione verbum nullum, Ter. Eun. 88: ventorum, Vitr. 1, 6: exceptio est quasi quaedam exclusio, etc., Dig. 44, 1, 2.
exclūsio, ōnis, f. (excludo), die Ausschließung, I) eig.: a) einer Pers., die Abweisung, Ter. eun. 88. – b) einer Sache, ventorum, Vitr. 1, 6, 3. – II) übtr.: excusatio est quasi quaedam exclusio, quae etc., Ulp. dig. 44, 1, 2 pr.
custodia walliarum, gutterarum, et fossatorum ‥ tam pro ~one aque maritime quam pro evacuacione aquarum dulcium
pro ~one [n ]odularum [? l. monedularum ] ab ecclesia
lex donum Dei est ‥ norma justitie ‥ ~o et exterminatio vitiorum
o quam gloriosa foret ~o falsitatis perfide et enucliacio veritatis!
licet dicat apostolos nullum jus proprium ‥ in illis temporalibus habuisse, sed tantum simplicem facti usum, per ~onem omnis juris proprii collegio apostolorum vel cuilibet apostolo
propter infinitos sumptus quos ipsi circa facturam ~onis aque maritime pro salvacione marisci illius facere oporterit(
usque ad plenam pullorum ~onem
exclūsĭō, ōnis, f. (excludo), exclusion, action dʼéloigner : Ter. Eun. 88 || exception, fin de non-recevoir : Ulp. Dig. 44, 1, 2.
exclūsiō ōnis, f
- ex + CLAV-, a shutting out, exclusion, T.