excoctio

excoctĭo, ōnis, f. [excoquo],

• a boiling or baking thoroughly (post-class.): calcis, a burning, Cod. Just. 12, 16, 3: panis, a baking, ib. 12, 39, 1.

excoctio, ōnis, f. (excoquo), das Auskochen, panis, das Brotbacken, Cod. Iust. 12, 39, 1: calcis, das Kalkbrennen, Cod. Theod. 6, 23, 3. Cod. Iust. 12, 16, 3.

excoctio [LL] 1 cooking, boiling; b (of cadaver). c concoction. rectificatur ‥ aqua per eventationem et excolationem et agitationem ‥ aut per ~onem et post permittatur residere Gilb. VII 362v. 2.  b s1190 post multam ~onem ossibus [imperatoris Fretherici] a carne sejunctis, caro ‥ in ‥ ecclesia conquiescit, ossa vero ‥ per mare ducuntur transferenda Jerosolimam Itin. Ric. I 24 p. 56.  c quid ‥ de piperibus et variis ~onibus loquar? Serlo Gram. Mon. Font. 16. 2 (med.) rise in temperature. omnis humor albus, vel rubeus ‥ ut ad viriditatem perveniat, necesse est hoc multis gradibus et generibus ~onis, non remissionis Quaest. Salern. N 39.

excoctĭō, ōnis, f. , action de cuire, cuisson, cuite : Cod. Just. 12, 16, 3.