excogitatio
excogitatio, a thinking out, contriving, inventing
excōgĭtātĭo, ōnis, f. [excogito],
- a thinking out, a contriving, devising, inventing (syn. inventio): quid? illa vis quae tandem est, quae investigat occulta, quae inventio atque excogitatio dicitur? Cic. Tusc. 1, 25, 61: excogitationem non habent difficilem, may be thought out without difficulty, id. de Or. 2, 27, 120: hominum malae artis, Vulg. Sap. 15, 4.
excōgitātio, ōnis, f. (excogito), das Ausdenken, Aussinnen, malae artis, Vulg. sap. 15, 4: sceleris, Augustin. epist. 88, 8: illa... excogitationem non habent difficilem, lassen sich ohne Schwierigkeit ausdenken, Cic. de or. 2, 120: prägn., illa vis quae tandem est, quae investigat occulta, quae inventio atque excogitatio dicitur, das Vermögen des Erfindens u. Ersinnens, Cic. Tusc. 1, 61 (C.F.W. Müller liest cogitatio).
machinatio, dolor[um ] ~o
ratiocinatio est diligens et considerata faciendi aliquid aut non faciendi ~o
non vaga et quo ducet casus sed secundum modum quem docebimus diducta inveniendo ~o
sermocinalis [scientia ] ‥ de signo est, sc. de signo, cujus ~o facta est propter scientias speculativas et practicas
excōgĭtātĭō, ōnis, f. (excogito), action dʼimaginer, invention ; illa... excogitationem non habent difficilem Cic. de Or. 2, 120, ces idées-là sont faciles à trouver || faculté dʼimaginer, de trouver : Cic. Tusc. 1, 61.
excōgitātiō ōnis, f
- excogito, a thinking out, contriving, inventing: excogitationem non habent difficilem, may be thought out without difficulty.