exclusorius
exclūsōrĭus, a, um, adj. [excludo],
- exclusory (post-class.): exceptio, replicatio, Dig. 44, 1, 2, § 2.
exclūsōrius, a, um (excludo), ausschließend, Ulp. dig. 44, 1, 2. § 2.
ad nonum art[iculum ] respondet [archiepiscopus ] quod ‥ hoc non denegatur episcopis, immo conceditur eis proponere contrarium, vel mere ~ium
liceat parti appellate ‥ factum contrarium et ~ium proponere et probare
possit pars appellata factum contrarium seu ~ium proponere
exceptionem, replicationem, materiam justificatoriam seu ~iam, vel directe contrariam
~ius, janitor
facient extrahere ~ia sua de ipsis exclusis quociens opus fuerit in aquarum superhabundacionibus ad deliberacionem aque
exclūsōrĭus, a, um, exclusif : Ulp. Dig. 44, 1, 2.