excogitatus
excōgĭtātus, a, um, Part. and P. a., from excogito.
excogitatus, ūs, false reading in Gell. 5, 10 fin., instead of excogitatae.
excōgitātus, a, um, PAdi. (v. excogito), ausgesucht, vorzüglich, novus et exc. honos, Suet. Dom. 14, 3: excogitatissimae hostiae, Suet. Cal. 22, 3.
excōgĭtātus, (16) a, um, part.-adj. de excogito || excogitatissimæ hostiæ Suet. Cal. 22, les victimes trouvées avec le plus dʼimagination, les plus fantaisistes.
excōgitātus
- P. of excogito.