About Report a problem

Menu

exhilarare

exhilarare [CL] 1 to exhilarate, gladden; b (w. inanim. subj. or obj.). 798 repletus sum gaudio ‥ et totus jocunditate ~atus Alcuin Ep. 143; 8‥ †exiraret [l. exilararet], gegladað WW; multiplices non numerantur opes, / Altithronum primo quibus exhilaravit ab aevo Wulf. Swith. I 119; hic nec inferni merore cruciamur nec jucunditate celi ~amur Pull. Sent. 702D; 1166 [Domini] cujus muneribus abutentes pestifera dulcedine prosperorum in perniciem totiens ~ati sumus J. Sal. Ep. 175 (176); elecer, ‥ gaudere, exhillarare, jubilare Gl. AN Ox. f. 154v; quo audito Jacobus Douglas plurimum exhileratus (Chr. Anon.) Illust. Scot. 5; s1306 post diuturna infortunia, multum ~atus Fordun Cont. XII 12 (cf. Plusc. IX 8: exhilleratus); chere thy gestes, exillera convivas Stanbr. Vulg. 19.  b a1166 me sinceritas vestra ‥ ~avit J. Sal. Ep. 164 (149); [musica] animos tristes non mediocriter ~at Gir. TH III 12; ecce dolet cernens sed spes facit exhilarari Nig. Paul. f. 50v. 688; facta †relaturum [l. relaturam] bonitas se sperat habere, / exhilarataque per secula nulla perit Walt. Angl. 18. 28. 2 to enhance or brighten in appearance. exhilarant frondes silvam Vinsauf CR 324 (v. disjungere 3c).

Saved

Recent