About Report a problem

Menu

exhorrere

exhorrere, ~escere [CL] 1 to shudder (w. fear), be or become terrified; b (w. inf.). his ita contuitis, exhorruit Frith. 445.  b quod tua perfida gens in ‥ Christo ‥ tunc implere non exorruit Eccl. & Synag. 115; si ipsi debent turpia ‥ flagitia nostra scire, que etiam ~escimus cogitare? Hon. Eluc. 1173A; mortis eum ‥ subigere non ~uit immanitas Chr. Battle f. 34. 2 (trans.) to shudder at, fear. b (gdv.) horrific. Aldh. VirgP 44 (v. atramentum 1b); commissum, ubi ad cor suum rediit, gravissime ~uit Bede HE IV 23; pater ejus ‥ ~uit facinus flagitiosissimum Abbo Edm. 16; 9‥ exorruit, onscunode WW; c1071 si ‥ quod saepius ore bene promisit diabolica persuasione deceptus ~eat Anselm (Ep. 113) III 248; colligite egentem Christum, ne ~eatis judicem opulentum cum venerit judicare vivos et mortuos H. Los. Serm. 3 p. 90; armate militie robur vehementer ~ens Gir. EH II 34; patratum scelus ~escit [virgo] Pass. Æthelb. 8.  b ~endissimam ‥ addictionem Ad. Marsh Ep. 247 c. 18 p. 459 (v. 1 addictio). 3 to become horrible or fearsome. [leprosus] rediens notis ‥ suis vilescebat eo quod notis fedis ~escebat W. Cant. Mir. Thom. VI 55.

Saved

Recent