exhonoratio
exhŏnōrātio, ōnis, f. [exhonoro],
- a dishonoring, Aug. Civ. D. 5, 18, 2.
exhonōrātio, ōnis, f. (exhonoro), die Entehrung, Augustin. de civ. dei 5, 18, 2; serm. 96, 3.
ita qui honorem alicujus violat non sufficit honorem reddere, si non secundum ~onis factam molestiam aliquid, quod placeat illi quem exhonoravit, restituit
exhŏnōrātĭō, ōnis, f. , déshonneur : Aug. Civ. 5, 18.