exhilaratio
exhĭlărātĭo, ōnis, f. [exhilaro],
- a gladdening, rejoicing (late Lat.): voluntatis, Aug. de Gen. ad lit. 8, 8.
exhilarātio, ōnis, f. (exhilaro), die Ergötzung, Fröhlichkeit, Augustin. de gen. ad litt. 8, 8.
non enim [homini erat ] laboris afflictio [in paradiso ] sed voluntatis ~o
[Christus dicitur ] oleum propter interiorem anime impiguationem et exhillaracionem
permaxima ~one reficitur cor nostrum
exhĭlărātĭō, ōnis, f. , action dʼégayer : Aug. Gen. 8, 8.
Augustin. 8.
de Gen. ad litt. 8.
Exhilaratiovoluntatis.