exhonorare

exhonorare [LL] , to dishonour: a (person); b (God or the Church); c (abstr.). a Anselm II 68 (v. exhonoratio); ut ‥ archiepiscopum ~em cui professionem debeo W. Malm. GP I 48; non ergo ‥ ~andi clerici boni propter vitia delinquentium H. Los. Ep. 60; rex ‥ ne ~aretur, quid ‥ conducibile esset ‥ inquisivit J. Furness Kentig. 37 p. 227.  b qui tunc consputus est salivis infidelium ‥ nunc ‥ vesanis ‥ fidelium ~atur opprobriis Bede Mark (xiv 65) 281B; 798 defende sponsam Domini Dei tui. cogita de sponsa tua, si quis eam ~are velit Alcuin Ep. 148; hunc honorem debitum qui Deo non reddit ‥ Deum ~at et hoc est peccare Anselm Misc. 300; s1141 idem sanctam ecclesiam ~averat W. Malm. HN 495; 1166 sponsum ~at Christum quicumque inhonorat ecclesiam sponsam ejus J. Sal. Ep. 184 (174).  c eo ‥ munere ~anda visa est adolescentia senilis J. Sal. Pol. 400B; nulli enim non egrotanti licet jejunium quadragesimale sine penitentia solvere et totam quadragesimam ~are Rob. Bridl. Dial. 114.