exhortamentum
exhortāmentum, ī, n. (exhortor), die Ermunterung, exhortamenta virtutis (zur T.), Chalcid. Tim. 157. – insbes. = κέλευσμα, der Takt, den der Rudermeister ( hortator, κελευστής) angibt und nach dem auf dem Schiffe gerudert wird, Non. 151, 22.
sunt altiora perfectionis praecepta, vel potius ~a
~um ‥ conscribere ut haberes jugiter inter manus paternae ammonitionis sententias
treatie , ~um