exsolutio
exsŏlūtĭo, ōnis, f. [exsolvo]. *
- A release, discharge, Capito ap. Fest. p. 238, 19 Müll.—
- II In partic., a payment (post-class.): vectigalis, Dig. 20, 1, 31: totius debiti, ib. 32, 1, 33.
exsolūtio, ōnis, f. (exsolvo), I) die Losmachung, Erlösung, Befreiung von etw., omnis contractae religionis, Fest. p. 238 (b), 19: mors dolorum omnium exsolutio est et finis, Sen. ad Marc. 19, 5. – II) die Bezahlung, vectigalis, ICt.: totius debiti, ICt.
patefacere judicii ~onem
lipochomia malefaccio sincopis, ~o vulgariter, idem quod spasmus, i. defectus motus cordis
functio, ~o tributorum
primo ‥ negotiandum est de satisfactionis ~one, postea de meritorum acquisitione
exsŏlūtiō, (16) ōnis, f. (exsolvo ), libération, délivrance : Sen. Marc. 19, 5 || paiement, acquittement : Dig.
- 1. (Sen.) verlossing, bevrijding;
- 2. betaling, het voldoen (v.e. schuld).
exsolutio , onis. f. et, v. exsolutus
See an image
See an image