exspolio
exspolio, to spoil, pillage, plunder
ex-spŏlĭo (expŏl-), āvi, ātum, 1, v. a. (dep. form exspoliantur, Poët. ap. Don. 1769 P.: exspoliabantur, Quadrig. ap. Non. 480, 16), to spoil, pillage, plunder (class.).
- I Lit.: agrum Campanum, Quadrig. l. l.: ad expoliandum corpus, qui vulneraverat alacer gaudio accurrit, Curt. 9, 5, 10.—
- II Trop.: exercitu et provincia Pompeium, Cic. Att. 10, 1, 3; cf.: hos vestro auxilio, Caes. B. G. 7, 77, 9: virtutem rerum selectione, Cic. Fin. 2, 13, 43: omnem honorem et dignitatem Caesaris, to deprive, Hirt. B. G. 8, 50, 4 dub. (al. spoliare): improbis sese artibus, Plaut. Truc. 2, 7, 3 (553).
ex-spolio (expolio), āvī, ātum, āre, eines Besitzes völlig berauben, von etwas rein ausplündern, I) eig.: se improbis artibus, Plaut. truc. 553 zw. – im mildern Sinne, se exsp. tunicā, die T. sich ausziehen, Augustin. serm. 36, 6. – II) übtr.: exercitu et provinciā Pompeium, Cic. ad Att. 10, 1, 3: hos vestro auxilio, Caes. b. G. 7, 77, 9: eam (virtutem) rerum selectione, Cic. de fin. 2, 43. – ➳ Depon. Nbf. exspolior, āri, Claud. Quadrig. ann. 1. fr. 11 (bei Non. p. 480, 16; aber Donat. 394, 8 K. jetzt spoliantur).
exspŏlĭō, (15) āvī, ātum, āre, tr., dépouiller entièrement, spolier [pr. et fig.] : exercitu et provincia Pompeium Cic. Att. 10, 1, 3, dépouiller Pompée de son armée et de sa province, cf. Cæs. G. 7, 77, 9 || piller : urbem Cic. Verr. 2, 4, 120, dépouiller une ville.
exspolio , as, are.
奪人物。— eum provincia et exercitu 革其總督並奪其軍。— fana 搶廟物。
Suggest a Translation
See an image
奪人物。— eum provincia et exercitu 革其總督並奪其軍。— fana 搶廟物。
Suggest a Translation
See an image
ex-spoliō āvī, ātus, āre,
- to spoil, pillage, plunder: urbem: hos vestro auxilio, Cs.: virtutem rerum selectione.