exspoliare

exspoliare (exp-) [CL] 1 to despoil, rob; b (fig.). c to remove (priest). si quis corpus in terra ‥ effodere vel ~iare praesumpserit, wargus habeatur (Leg. Hen. 83. 5) GAS 600; qui viam vadit qua latronibus invenitur, ‥ invaditur, tunditur, ~iatur Alex. Cant. Dicta 14 p. 161; s1147 nos ‥ ad hanc quam possidetis urbem, non vos expugnatum huc neque ~iatum, si vultis, venimus Osb. Bawdsey clxi; sacrilege beati Cuthberti sanctuaria ~ians R. Cold. Cuthb. 28 p. 64; Loth capitur, pastor rapitur, locus expoliatur Gower VC I 1315; audiens unum de famulis suis multis furtive ~iatum bonis Blakman Hen. VI 11.  b dolebas ‥ te presentia corporee lucis spoliari [MSS: ~ari] Eadmer Wilf. 35; deridere cave fortunis expoliatum D. Bec. 207; sol naturam destruit et ~iat eos [sc. trocissos] a virtute Bacon V 107.  c 1381 modo guerrino intraverunt ecclesiam de W. et predictum nunc J. prepositum ab eadem ecclesia ibidem ~iaverunt IMisc 223/23. 2 to strip (person, of clothing). b (other); c (fig.). d to strip off (covering). s694 horrendum est hominibus ~iare Deum vivum et scindere tunicam ejus et hereditatem AS Chr.; coram nobis se ~iavit et ‥ gladio ‥ se ‥ cinctum ostendit Anselm Bury Mir. Virg. 20; s1217 spoliatus [v. l. ~iatus], tenens virgam, petiit et obtinuit absolutionem M. Par. Maj. III 13; s37 Cesar ipsum [sc. Pilatum] illa tunica ~iari fecit (Mors Pilati) Flor. Hist. I 112; ~iatus et nudus in cruce [ME: steortnaked he wes to spoilled on þe rode] AncrR 96.  b serpens per arctum intrat foramen ut se veteri pelle ~iet et novam adquirat Chaundler Apol. 31b.  c per affectum boni opens frumenta dominica vitiorum suorum paleis ~ia (Libellus Resp.) Bede HE I 27 p. 53; ~ia cor tuum ab omni forma et imagine corporali Edmund Spec. Relig. 134; ~ia tuum peccatum [ME: despoille þi sunne] et fac illud nudum in confessione AncrR 123 (cf. ib. 121: ~ia peccatum tuum [ME: bi clute þu hit naut], hoc est, non celes aliquam ejus circumstanciam); expoliata toga legis nova fit sinagoga Vers. Worc. 104.  d a lichnis cera non dentibus exspolietur, / immo manu D. Bec. 2399.