exspectator
exspectātor (expect-), ōris, m. [exspecto],
- a spectator (late Lat.), Paul. Nol. Ep. 6, 3; 31, 5 fin. al.
exspectātor, ōris, m. (exspecto), der Betrachter, Paul. Nol. ep. 6 (42) 3 u. 31, 11, 5. Heges. 5, 2, 72 u.a. Eccl.
ne longo suspendio diuturnae ambagis, antequam ad triclinium perveniatur, aeger ~or exanimetur
ille plasmator omnium et gubernator, quanquam longanimis sit ~or, ‥ gravis est ultor et punitor
inmensa multitudo ‥ convenerat, aderat populus expectator [v. l. expectatur ] futurus et judex [= ]Constantius V. Germani 14
exspectātŏr, ōris, m. , et exspectātrīx, īcis, f. , celui ou celle qui attend : P. Nol. Ep. 6, 3 ; Tert. Marc. 4, 16.