famigeratio
fāmĭgĕrātĭo, ōnis, f. [famigeratus].— Prop.,
- tale-bearing.—Hence, concr., a report, rumor: haec famigeratio Te honestet, Plaut. Trin. 3, 2, 66 (692).
fāmigerātio, ōnis, f. (famigero), der Leumund, das Geschwätz der Leute, Plaut. trin. 692.
fāmĭgĕrātĭō, ōnis, f. (famigero), bruit public : Pl. Trin. 692.