flammicomus
flammĭcŏmus, a, um, adj. [flamma + coma],
- having fiery hair, flaming: ignes, Prud. Psych. 775; Avien. Descr. Orb. 1089.
flammicomus, a, um (flamma u. coma), feurige Haare habend, poet. = flammend, ignes, Prud. psych. 775: sol, Avien. descr. orb. 1089.
ast ubi flammicomos ardescens lucifer ortus / attulit
~os ortus,ligliccede †upstringas [MS: ]upspringas
~is,ligloccum
flammĭcŏmus, a, um (flamma, coma), à la chevelure de flamme : Prud. Psych. 775.