fulguratio
fulgŭrātĭo, ōnis, f. [fulguro],
- sheetlightning, lightning: fulguratio est late ignis explicitus: fulmen est coactus ignis et impetu jactus, Sen. Q. N. 2, 16; 2, 12; 21; 56.—In plur.: nubes mediocriter collisae fulgurationes faciunt: efficiunt majore impetu pulsae fulmina, Sen. Q. N. 1, 1, 5.
fulgurātio, ōnis, f. (fulguro), das Blitzen, Wetterleuchten, Sen. nat. qu. 1, 1, 6 u.a.
fulgŭrātĭō, ōnis, f. (fulguro), fulguration : Sen. Nat. 1, 1, 5 ; 2, 16, etc.