fulgur
fulgur, flashing lightning, lightning
- I Prop. (=splendor fulminis, opp. fulmen, a thunderbolt): fulgur, ignis qui coruscat fulmine, Non. 5, 33: eodem modo fit fulgur, quod tantum splendet, et fulmen, quod incendit ... fulmen est fulgur intentum, Sen. Q. N. 2, 57, 3: nimbi immixtaque fulgura ventis, Ov. M. 3, 300: credas et rapidum Aetnaeo fulgur ab igne jaci, id. F. 1, 574: passim fremitus et fulgura fiunt, Lucr. 6, 270: CAELI FVLGVRA REGIONIBVS RATIS TEMPERANTO, Cic. Leg. 2, 8, 21: de fulgurum vi dubitare, id. Div. 1, 10, 16; cf.: fulgura interpretantes, id. ib. 1, 6, 12; cf. also: consultus de fulgure haruspex, Suet. Dom. 16; Tac. A. 15, 47 al.: tonitrua et fulgura paulo infirmius expavescebat, Suet. Aug. 90; cf. id. Calig. 51: qui ad omnia fulgura pallent, Juv. 13, 223: tonitruque et fulgure terruit orbem, Ov. M. 14, 817: dium fulgur appellabant diurnum, quod putabant Jovis, ut nocturnum Summani, Fest. p. 75 Müll.; cf.: provorsum fulgur appellatur, quod ignoratur noctu an interdiu sit factum, Fest. p. 229 Müll. N. cr.—
- II Transf.
- A For fulmen, a lightning-flash that descends and strikes, a thunder-bolt (not in class. prose): feriunt summos fulgura montes, Hor. C. 2, 10, 12; Lucr. 6, 391: caelo ceciderunt plura sereno fulgura, Verg. G. 1, 488.—
- 2 In partic., in relig. lang.: condere fulgur, to bury a thing struck by lightning: aliquis senior, qui publica fulgura condit, Juv. 6, 586: ‡ fulgur conditum, Inscr. Orell. 2482; cf. Luc. 1, 606.—
- B For fulgor, brightness, splendor (poet. and very rare): solis, Lucr. 2, 164; so, flammaï, id. 1, 725; cf.: nictantia flammae, id. 6, 182: clarae coruscis Fulguribus tedae, id. 5, 297: galeae, Claud. Cons. Hon. 3, 31.
micantia ~ura
movet aera Dominus, ‥ jaculatur fulgora, de caelo intonat
coruscant ~ura
~ura et coruscatio in ventre nubis fulgide
caliditas impressa in aere plurimarum passionum ut puta nubium, choruscationum, ~urum, ymbrium ‥ generative
~ura
tonitrus et ~ur(v.
de monacho ~ure interfecto
hoc bidental, -lis, i. locus in quo ~ur cadit et aliquid a ~ure percussum
si acuerit ut ~ur gladium suum
queritur unde accidit in quadam navi casu ~uris malum findi et nummos argenteos ‥ converti in cuprum
~ur terrestre(v. 2
vulpes pavidi fulguris ad sonitum
astitit illi jam agnoscibilis senior cum priori forma et claritate, sed fulgorem in ~ur indignatio verterat virgamque manu gerebat
~ur auri
- 1. bliksem, weerlicht; ➤ caelo ceciderunt fulgura;
- 2. blikseminslag;
- 3. (poët.) glans, flikkering [solis; galeae].
- 2 FLAG-, flashing lightning, lightning: inmixta fulgura ventis, O.: de fulgurum vi dubitare: fulgura interpretantes: ad fulgura pallent, Iu.: fulgure terruit orbem, O.: feriunt Fulgura montes, thunderbolts, H.: publica fulgura, i. e. things blasted by lightning, Iu.
-
…onerosior igni. Illic et nebulas, illic consistere nubes iussit et humanas motura tonitrua mentes et cum fulminibus facientes fulgura ventos. His quoque non passim mundi fabricator habendum aera permisit vix nunc obsistitur illis, cum sua quisque regant…
Ovid, Metamorphoses
-
…quod idem omnibus rebus optimum auspicium habemus, si sinistrum fuit. sed de auspiciis alio loco, nunc de fulguribus. Quid igitur minus a physicis dici debet quam quicquam certi significari rebus incertis non enim te puto esse eum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…in fulguribus observatio diuturna, in ostentis ratio plerumque coniecturaque adhibetur. quid est igitur, quod observatum sit in fulgure caelum in sedecim partis diviserunt Etrusci. facile id quidem fuit, quattuor, quas nos habemus, duplicare ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…, deos esse retinendum est. Atque hac extispicum divinatione sublata omnis haruspicina sublata est. ostenta enim sequuntur et fulgura. valet autem in fulguribus observatio diuturna, in ostentis ratio plerumque coniecturaque adhibetur. quid est igitur, quod…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…his tantum modo uti voluit. utar igitur nec adducar aut in extis totam Etruriam delirare aut eandem gentem in fulguribus errare aut fallaciter portenta interpretari, cum terrae saepe fremitus, saepe mugitus, saepe motus multa nostrae rei publicae…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…. Atque hac extispicum divinatione sublata omnis haruspicina sublata est. ostenta enim sequuntur et fulgura. valet autem in fulguribus observatio diuturna, in ostentis ratio plerumque coniecturaque adhibetur. quid est igitur, quod observatum sit in fulgure caelum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…unde omnes animos haustos aut acceptos aut libatos haberemus. artificiosae divinationis illa fere genera ponebas extispicum eorumque qui ex fulguribus ostentisque praedicerent, tum augurum eorumque qui signis aut ominibus uterentur, omneque genus coniecturale in hoc fere genere ponebas…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…causa sit, nescio. atque horum quidem plena vita est ; extis enim omnes fere utuntur. Quid de fulgurum vi dubitare num possumus nonne cum multa alia mirabilia, tum illud in primis cum Summanus in fastigio Iovis optimi…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…serena. At Homericus Aiax apud Achillem querens de ferocitate Troianorum nescio quid hoc modo nuntiat prospera Iuppiter his dextris fulguribus edit. Ita nobis sinistra videntur, Graiis et barbaris dextra meliora. quamquam haud ignoro, quae bona sint…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…et super thronos viginti quattuor seniores sedentes circumamictos vestimentis albis et in capitibus eorum coronas aureas et de throno procedunt fulgura et voces et tonitrua et septem lampades ardentes ante thronum quae sunt septem spiritus Dei et in conspectu sedis tamquam…
Vulgate, Latin Vulgate