fulguratus
fulgurātus, a, um (fulgur), vom Blitze getroffen, subst., fulgurāta, ōrum, n., vom Blitze getroffene Gegenstände, omnibus fulguratis odor sulphuris inest, Sen. nat. qu. 2, 21, 2. Vgl. fulguritus.
fulgŭrātus, a, um, c. fulguritus : Sen. Nat. 2, 21, 2.