fumator
fūmātor, oris, m. [fumo],
- one who ripens wine, Inscr. Orell. 5044.—
- II Transf., a deceiver, Acron. ad Hor. Ep. 1, 2, 28.
fūmātor, ōris, m. (fumo), I) der Weinräucherer, Corp. inscr. Lat. 9, 60*. – II) der Windmacher = Betrüger, Acro Hor. ep. 1, 2, 28.
fumātŏr, ōris, m. (fumo), celui qui enfume : Gloss. || charlatan : Acr. Hor. Ep. 1, 2, 28.