fumeus
fumeus, full of smoke, smoky
fūmeus, a, um: adj. (fūmus), smoky; smoking, 6.593.
fūmĕus, a, um, adj. [fumus],
- full of smoke, smoky, smoking: lumina taedis, Verg. A. 6, 593: flatus, Macr. S. 7, 10: Acheron, Val. Fl. 4, 595: vina Massiliae, ripened by smoke, Mart. 13, 123 (cf. fumarium).
fūmeus, a, um (fumus), I) voll Rauch, rauchig, Verg. u.a.: vinum, geräuchert, im Rauch aufbewahrt, Mart. – II) übtr., gleichs. in Rauch aufgehend = nichtig, cogitationes, Augustin. serm. 301, 4.
~eis flammarum globis
subtilior est olfactus cum sit natura ejus ~ea
fūmĕus, (16) a, um (fumus), ¶ 1 de fumée, enfumé : fumea vina Mart. 13, 123, 2, vins qui ont été exposés à la fumée ¶ 2 qui répand de la fumée : Virg. En. 6, 593 ; Val. Flacc. 4, 595 || [fig.] fumeux : Aug. Serm. 301, 4.
fūmeus
adj.
- fumus, full of smoke, smoky: Lumina taedis, V.