About
Menu

fumigare

fumigare [CL] 1 (intr.) to emit smoke. b (pr. ppl., fig.) smoking but not alight, smouldering. ~antes aestuantis inferni cavernas prospectans Felix Guthl. 31; ~abunt, smeocaþ GlH F 871; 1031 quae quasi ~antis ignis vapor ad nihilum redacta evanescunt CD 744; faciat crucem cum incenso super ipsum altare fumicante turribulo Bened. Rob. 87; super illud ~ante turribulo (Pont. Magd.) HBS XXXIX 115; demones traxerunt eum versus domum unam grandem horribili fumo ~antem H. Saltrey 12; focis agentibus carnium nidores vaporabant, verubus cum carnium frustis vergentibus ~antes R. Cold. Cuthb. 65 p. 132; si ‥ non fuerit ibi tanta caverna ut aer qui intus clauditur terram concutere possit, assidua volutatione ignem ibi creat, unde quidam montes ibi ~are videntur Quaest. Salern. P 56; dum tua fumigat popina pinguibus / diversi generis referta carnibus Walt. Wimb. Palpo 61; de qualibet domo ~ante Chr. Man 116 (v. denarius 5b).  b c1167 ut ‥ timere non debeat a duabus caudis ~antium ticionum, Frederico et Raginaldo J. Sal. Ep. 189 (186); o titio ~ans in igne Ad. Scot OP 491D; s1224 cives [sc. Rupellani] audientes jam guerram in Angliam ~are ‥ cum magna mentis amaritudine sese suamque civitatem regi Lodowico reddiderunt Flor. Hist. II 180; 1327 fama ~ans et vehementer suspecta ‥ in conscienciis multorum fratrum pululans revirescit Lit. Cant. I 227. 2 (anat.) to produce fume. is [calor matricis] ei ex influentibus loci concavitate compressis ~antibusque innascitur Alf. Angl. Cor 12. 4. 3 (trans.) to expose to smoke, fumigate, esp. with aromatics. ~o, -as, i. infumare, inde ~atus, -a, -um, et fumigatio, -nis Osb. Glouc. Deriv. 211; Gilb. VII 297v. 1 (v. embotum); debet ‥ capud et corpus ‥ ~are cum incensis frigidis et odoriferis Bacon V 94; aromata ac timiamata ‥ que corpus tuum a corrupcione infectoque ac pestilente aere ~ata semper custodiant Chaundler Laud. 104.

Saved

Recent