fumigabundus
fūmĭgābundus, a, um, adj. [fumigo],
- causing smoke, smoking (late Lat.): terra, Vulg. Sapient. 10, 7.
fūmigābundus, a, um (fumigo), Rauch ausströmend, fornax, Itala gen. 15, 17 (bei Ambros. de Abrah. 2, 9. § 67): terra, Vulg. sapient. 10, 7.
sine ~is [gl.: tenebrosis, ] flammarum globissmeoc
in latebroso carceris fundo, qui ~is [gl.: ] fetentis fimi fetoribus horrebathreocendum velstemendum
~is,þœs stincendan
fūmĭgābundus, a, um, fumant : Vulg. Sap. 10, 7.
Descendente igne in pentapolim:
quibus in testimonium nequitiæ Fumigabunda constat terra deserta.