fumificus
fumificus, smoking, steaming
fūmĭfĭcus, a, um, adj. [fumus-facio],
- making or causing smoke, smoking, steaming (poet): faces, Prud. στεφ. 3, 118: mugitus (taurorum), Ov. M. 7, 114 (shortly before: Vulcanum naribus efflant): Epeum fumificum, qui legioni nostrae habet Coctum cibum, making smoke, cooking (acc. to others, busied in smoke), Plaut. Fragm. ap. Varr. L. L. 7, § 38.
fūmificus, a, um (fumus u. facio), I) Rauch machend, cocus, Plaut. b. Varro LL. 7, 38. – II) übtr. (v. Lebl.) = rauchend, dampfend, mugitus, Ov. met. 7, 114: faces, Prud. perist. 3, 118.
~os, fumum facientes
ignes fumificos nocuos non sentiat hospes
fūmĭfĭcus, a, um, qui fait de la fumée, qui émet de la vapeur : Pl. d. Varro L. 7, 38 ; Ov. M. 7, 114 ; Prud. Perist. 3, 118.
- 1. (Plaut.) rook veroorzakend [cocus];
- 2. (Ov.) rokend, dampend.
fūmificus
adj.
- fumus+2 FAC-, smoking, steaming: mugitus (taurorum), O.