fumosus
fumosus, full of smoke, smoky
Could not find fumosum in Logeion dictionaries.
fumosum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of fumosus
fūmōsus, a, um, adj. [fumus], full of smoke, smoking, smoky, smoked (class.).
- I Lit.: ligna, Cato R. R. 130: flamma, id. ib. 38, 4: fax, Petr. 97: December (because many fires are then made), Mart. 5, 30, 5: paries, well smoked, smoky, Petr. 135, 4: imagines (with age), Cic. Pis. 1, 1; cf.: magistri equitum, Juv. 8, 8: perna, smoke-dried, Hor. S. 2, 2, 117: Falerni, kept in the smokechamber (fumarium) to ripen, Tib. 2, 1, 27; so, cadus, Ov. F. 5, 518.—
- II Transf., smelling of smoke, smoky: defrutum, Plin. 18, 31, 74, § 319.
fūmōsus, a, um (fumus), voll Rauch, a) = rauchend, qualmend, dampfend, ligna, Cato: foci, arae, Ov.: December (weil da viel Feuer gemacht wird), Ov. u. Mart. – b) = verräuchert, eingeraucht, rußig, cadus, Ov. (s. fūmārium): paries, Petron.: imagines, Bilder der Ahnen, Cic.: perna, geräucherter, Hor. – c) nach Rauch riechend, räucherig, Plin. 18, 319.
pendit de summo fumosa foramina pandens, / de quibus ambrosia spirabunt tura Sabaea
palidosus, ~us, a festo Palis Dee pastorum, in quo fenum comburebatur
Turonis enim ~is tectis contenta
vexillum ‥ ab omni ignis lesione, caligine ~a vel fuligine tetra illesum
in quibus est multus spiritus visibilis in quantitate et clarus, hii bene vident longe et prope; ‥ in quibus est paucus in quantitate et ~us male longe et prope
ille facta sine fuco palam extulit, numquam tamen ~is adulationibus intumuit
per ~os libidinum estus
aque ‥ salse et amare ~e dicuntur
frigiditas ergo illa superioris aeris ~am illam essentiam . ‥ inspissat et condensat
odoratus ‥ spectat ad ~am naturam
ad carunculas narium, in quibus aer ~us receptus quandam naribus et spiritui infert passionem delectabilem vel odorabilem
vapor calidus sicut de aromaticis et ~is
alii quidam, quia sue voluntatis contrarium protulit, [Gilbertum ] ~um Scotum et impetuosum naturaliter reputabant
fumosumcorrected from famosumin one MS;other MSSread famosum
fūmōsus, (12) a, um (fumus), ¶ 1 qui jette de la fumée : Cato Agr. 130 ¶ 2 enfumé, noirci par la fumée : Cic. Pis. 1 || fumé [en parl. dʼun jambon] : Hor. S. 2, 2, 117 ; [en parl. du vin] Tib. 2, 1, 27, v. fumarium || qui sent la fumée : Plin. 18, 319.
- 1. (poët.) vol rook, rokend, walmend, dampend [focus; arae];
- 2. berookt, vuil door rook of roet [paries; imagines de beelden v.d. voorvaderen in het atrium];
- 3. (Hor.) gerookt [perna];
- 4. (Plin. Mai.) rookachtig.
fūmōsus
adj.
- fumus, full of smoke, smoky: tecta, V.: arae, O.—Smoked, smoke-dried: imagines: magistri equitum, Iu.: perna, H.