geminatim
gĕmĭnātim, adv. [gemino],
- doubly, acc. to Diom. p. 402 P. (without an example).
geminātim, Adv. (geminatus v. gemino), doppelt, Diom. 407, 8.
gĕmĭnātim, deux par deux : Diom. 407, 8 [mais sans exemple].