About

Menu

gemmare

gemmare [CL] 1 to put forth buds. vas ex onichino ita subtili celatoris arte sculptum ut vere fluctuare segetes, vere ~are vites, vere moveri hominum imagines viderentur W. Malm. GR II 135 (cf. Eul. Hist. III 12: ~are †cutos). 2 to shine, sparkle. aeterni regis gloriam ab intus gestabat, quam sibi pollens sapientia ‥ varietate studiorum, necne ~ante nitore aureorum ornatuum dictavit B. V. Dunst. 5; tunc canduit intus linea palla miro nitore ac ~antis planetae relucens tritura Gosc. Lib. Mild. 19 p. 87. 3 (p. ppl.) set w. gems. b wearing gems. ars mea gemmatis dedit ornamenta metallis Aldh. Aen. 11 (Poalum) 3; aurea gemmatae linquens crēpundia pompae Id. VirgV 1801; Frith. 351 (v. archon); aurotextas clamides, ~atas trabeas, armillas, anulos Gosc. Edith 44; W. Malm. GR II 133 (v. ensis 1b); ~ato fastigiatus diademate Id. Wulfst. II 12; anulus in digito gemmatus si tibi fulget D. Bec. 1573; pectoris arcanum gemmata monilia celant H. Avr. Hugh 207; Diocletianus ‥ ~atis vestibus ‥ usus est Higd. IV 25 p. 100.  b sermo satis est ornatus / quem ‥ gemmatus / digitus authenticat Walt. Wimb. Van. 84. 4 (fig.) adorned as though w. jewels. 690 [Scotticos sciolos] quorum ~ato tua sagacitas dogmatum favo ‥ abusa est Aldh. Ep. 5 p. 493; dux abbatum paterque monachorum totus ~atus est Byrht. V. Osw. 440.

Saved

Recent