gemo
gemo, to sigh, groan, lament
Frieze-Dennison Vergil
- I Neutr., to sigh, groan.
- A Lit. (freq. and class.): accurrit ad me Incurvus, tremulus, labiis demissis, gemens, Ter. Eun. 335: cum diu occulte suspirassent, postea jam gemere, ad extremum vero loqui omnes et clamare coeperunt, Cic. Att. 2, 21, 2: neque gementem neque plorantem, Plaut. Am. 5, 1, 47 (1099); cf.: hos pro me lugere, hos gemere videbam, Cic. Planc. 42, 101: gemere desiderio alicujus, id. Pis. 11, 25: ah gemat in terris! ista qui protulit ante, let him groan in the lower world, Prop. 2, 6, 31; cf. id. 2, 25 (3, 20), 12. —Of mournful music: nullo gemit hic tibicina cornu, Juv. 2, 90; cf. trop.: surda nihil gemeret grave buccina (Vergilii), id. 7, 69.—Of beasts, to cry, make a mournful noise: (leones) gementes, Lucr. 3, 297: gemuit noctua, Prop. 4(5), 3, 59: turtur ab ulmo, Verg. E. 1, 59.—
- B Poet. transf.
- 1 Of things, to groan, creak: visam gementis litora Bospori, Hor. C. 2, 20, 14: repleti amnes, Verg. A. 5, 806: et malus celeri saucius Africo Antennaeque gemant, Hor. C. 1, 14, 6: gemuit sub pondere cymba, Verg. A. 6, 413: stridunt funes, curvatur arbor, gubernacula gemunt, Plin. Ep. 9, 26, 4: gemuit parvo mota fenestra sono, Ov. P. 3, 3, 10: gemens rota, Verg. G. 3, 183; Val. Fl. 6, 168.—
- 2 In gen., of animals, to utter complaints: feras cum hominibus gemere fecimus, Avien. Fab. praef. fin.; id. 26.—
- II Act., to sigh over, bemoan, bewail any thing (freq. and class.).
- α With acc.: haec gemebant boni, sperabant improbi, Cic. Sest. 30, 66 fin.: dare, quod gemerent hostes, Lucr. 5, 1348: talia voce, Val. Fl. 5, 37: eandem virtutem istam veniet tempus cum graviter gemes, Poët. ap. Cic. Att. 2, 19, 3: flebiliter Ityn, Hor. C. 4, 12, 5: tacite tristem fortunae vicem, Phaedr. 5, 1, 6: multa ignominiam, Verg. G. 3, 226: casus urbis, Juv. 3, 214.—In pass.: atque hic status est, qui una voce omnium gemitur neque verbo cujusquam sublevatur, Cic. Att. 2, 18, 1.—
- β With inf. (poet.): paucis ostendi gemis, Hor. Ep. 1, 20, 4; Stat. Ach. 1, 281: qui servum te gemis esse diu, Mart. 9, 93, 2: sane murteta relinqui ... Sulphura contemni vicus gemit, Hor. Ep. 1, 15, 7.
I intr., ¶ 1 gémir, se plaindre : Cic. Att. 2, 21, 2 ; Planc. 101 ; desiderio alicujus Cic. Pis. 25, gémir du regret de qqn || [poét.] turtur gemit ab ulmo Virg. B. 1, 58, la tourterelle gémit au sommet de lʼorme ¶ 2 gémir, craquer, faire entendre un bruit semblable à un gémissement : gemuit sub pondere cymba Virg. En. 6, 413, lʼesquif gémit sous le poids, cf. Hor. O. 1, 14, 6 ; Plin. Min. Ep. 9, 26, 4 ; gemuit parvo mota fenestra sono Ov. P. 3, 3, 10, la fenêtre remuée fit entendre un faible gémissement.
II tr., gémir sur, déplorer : suum malum Cic. Sen. 12, gémir sur son malheur ; hic status una voce gemitur Cic. Att. 2, 18, 1, cette situation provoque des gémissements unanimes ; multa gemens ignominiam Virg. G. 3, 226, pleurant beaucoup son déshonneur || [avec prop. inf.] déplorer que : Cic. Phil. 13, 23 ; Hor. Ep. 1, 15, 7 ; 1, 20, 4 ; Ov. M. 3, 94.
- 1. zuchten, steunen, kermen (v. personen, zelden v. dieren);
- 2. (poët.) (v. dieren) krassen, brullen, hinniken, koeren;
- 3. (poët.; postklass.) (v. dingen) dof weerklinken, suizen, bulderen, dreunen, knarsen e.d.; ➤ gubernacula gemunt; plaustra gemunt; II. tr. treuren of klagen over (m. acc.) [plagam acceptam; ignominiam].
歎氣。响。車响。Malum suum occulte gemo 暗怨其災。 Gemitur人歎氣。
Suggest a Translation
See an image
- GEM-, to sigh, groan, lament: quis tum non gemuit?: cum templa gemerent, were in mourning: extrema gemens, in the death agony, V.: quadrupes successit gemens stabulis, panting, V.—With acc, to sigh over, bemoan, bewail, lament: haec: flebiliter Ityn, H.: Amyci casum, V.: casūs urbis, Iu.: unā voce omnium gemi: paucis ostendi gemis, H.: arbor flagellari gemuit sua robora, O.—To moan: nullo gemit hic tibicina cornu, Iu.: Nec gemere cessabit turtur ab ulmo, V.: noctua gemuit, Pr.—To groan, creak: gemens Bosporus, H.: gemuit sub pondere cymba, V.: gemens rota, V.
-
…fuerunt et densi frutices et vinctae cortice virgae. Semina tum primum longis Cerealia sulcis obruta sunt, pressique iugo gemuere iuvenci. Tertia post illam successit aenea proles, saevior ingeniis et ad horrida promptior arma, non scelerata tamen…
Ovid, Metamorphoses
-
…credant, sive extrema pati nec iam exaudire vocatos. Praecipue pius Aeneas nunc acris Oronti, nunc Amyci casum gemit et crudelia secum fata Lyci, fortemque Gyan, fortemque Cloanthum. Et iam finis erat, cum Iuppiter aethere…
Vergil, Aeneid
-
…verbis, quam pes in pulvere duxit, corporis indicium mutati triste peregit. Me miserum exclamat pater Inachus inque gementis cornibus et niveae pendens cervice iuvencae me miserum ingeminat, tune es quaesita per omnes nata, mihi terras tu…
Ovid, Metamorphoses
-
…est quid ais Maxime. Continuo accurrit ad me quam longe quidem, Incurvus, tremulus, labiis demissis, gemens. Heus heus tibi dico Chaerea, inquit. Restiti. Scin quid ego te volebam Dic. Cras est…
Terence, Eunuchus
-
…cursus, sic plaga hoc gravior, quo est missa contentius. cuius contentionis cum tanta vis sit, si gemitus in dolore ad confirmandum animum valebit, utemur ; sin erit ille gemitus elamentabilis, si inbecillus, si abiectus…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…totidem dies Synnade. . audivimus nihil aliud nisi imperata ἐπικεφάλαια solvere non posse, ὠνὰς omnium venditas, civitatum gemitus, ploratus, monstra quaedam non hominis sed ferae nescio cuius immanis. quid quaeris taedet omnino eos vitae .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…inbecillus, si abiectus, si flebilis, ei qui se dederit, vix eum virum dixerim. qui quidem gemitus si levationis aliquid adferret, tamen videremus, quid esset fortis et animosi viri ; cum vero nihil imminuat doloris…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…hominum, fortissimorum virorum, optimorum civium mihique amicissimorum multitudine redundat. quorum Capuae te praetextatum nemo aspexit qui non gemeret desiderio mei, cuius consilio cum universam rem publicam, tum illam ipsam urbem meminerant esse servatam. me inaurata…
Cicero, in Pisonem
-
…, coronatus. escendis, accedis ad sellam ita eras Lupercus ut te consulem esse meminisse deberes diadema ostendis. gemitus toto foro. Vnde diadema non enim abiectum sustuleras, sed attuleras domo meditatum et cogitatum scelus. tu diadema…
Cicero, Philippicae
-
…, vestem stragulam multam, mancipia pretiosa data esse Verri ; dicebant quantum cuique eius iussu nummorum esset datum. gemebant Syracusani, sed tamen patiebantur. repente recitatur uno nomine HS ccc iussu praetoris data esse. fit maximus clamor…
Cicero, in Verrem