gemmasco
gemmasco, ĕre, v. inch. n. [gemmo, I.],
- to begin to bud, Col. 5, 10, 12; Arb. 22, 1; Plin. 17, 15, 25, § 116.
gemmāsco, ere (gemma), Knospen bekommen, Col. 5, 20 (21), 12 u. de arb. 22, 1. Plin. 17, 116.
gemmāscō, ĕre (gemma), intr., bourgeonner : Col. Rust. 5, 10, 12 ; Plin. 17, 116.