gigno
gigno, to produce, give birth to, beget, bear, bring forth
as a result of this very great freedom, tyranny arises
- I Lit.: Saturno, quem Coelus genuit, Enn. ap. Non. 197, 9 (Ann. v. 27 Vahl.): sextus (Hercules) hic ex Alcumena, quem Juppiter genuit, Cic. N. D. 3, 16, 42: nec Hecubam causam interitus fuisse Trojanis, quod Alexandrum genuerit, nec Tyndareum Agamemnoni, quod Clytaemnestram, id. Fat. 15, 34: quaecumque animal pariunt, in capita gignunt, bring forth their young with the head foremost, Plin. 10, 64, 84, § 183. So of the human mother (mostly post-Aug.): idcirco, inquit Lacaena, genueram (filium), Cic. Tusc. 1, 42, 102: e septem liberis, quos ipsa genuisset, unum superesse, Curt. 10, 5, 23: rectius Lolliam induci, quando nullos liberos genuisset, Tac. A. 12, 2 init.; Val. Max. 7, 7, 4; so, ex aliquo, Curt. 8, 3, 3; Tac. A. 12, 3: pisces ova cum genuerunt, relinquunt, Cic. N. D. 2, 51, 129: ova, Plin. 11, 37, 80, § 204: omnia quae terra gignat (shortly before, pariat), Cic. N. D. 1, 2, 4; cf. id. Fin. 5, 11, 33: o Romule, Romule die, Qualem te patriae custodem di genuerunt!Enn. ap. Cic. Rep. 1, 41, 64 (Ann. v. 116 Vahl.); cf.: ut idem deus urbem hanc gentibus, vos huic urbi genuisse videatur, Cic. Phil. 14, 12, 32: ita ut plurimum (aurum) Asturia gignat, Plin. 33, 4, 21, § 78: India eos (beryllos) gignit, id. 37, 5, 20, § 76: ad majora quaedam natura nos genuit et conformavit, Cic. Fin. 1, 7, 23: deus animum ex sua mente et divinitate genuit, id. Univ. 8.—Pass., usu. with abl., of either or both parents: Meri bellatores gignuntur, Plaut. Mil. 4, 2, 85 (1075): nuper erat genitus, Ov. M. 10, 522: qui antecedente anno genitum eum scribant, Suet. Tib. 5: septimo mense geniti, Plin. 11, 37, 59, § 158: pellice genitus, Liv. 40, 9, 2; Suet. Aug. 17: Jove genitus, Curt. 8, 10, 1; 9, 8, 22: juvenes eadem matre geniti, id. 6, 14, 4; Liv. 1, 3, 3; Suet. Aug. 17; id. Tib. 7; id. Ner. 5 fin.: genitum fratre adoptaverat, Plin. Ep. 8, 18, 2.—Also with de, ab, ex: De quo Remulusque feroxque Acrota sunt geniti, Ov. M. 14, 617: genitus de sanguine, id. ib. 1, 748; id. H. 16, 117: de Jove, Gell. 13, 1, 3 (cf. Cic. Rep. 2, 19, 34): filium ab eo genitum nominare, Just. 12, 7, 10; but: a se (= ex se) genitum esse Vitellium, Tac. H. 3, 64: puer ex ea genitus, Curt. 8, 10, 36: (vacca) e terra genita, Ov. M. 1, 615: dis genite et geniture deos, Verg. A. 9, 642: dis genitus, Quint. 1, 10, 9: adolescentis in omnium virtutum exempla geniti, Vell. 2, 116, 2: quae in terris gignantur, ad usum hominum omnia creari, Cic. Off. 1, 7, 22: nec enim id esset principium, quod gigneretur aliunde, id. Rep. 6, 25: ubi tus gignitur, Plaut. Trin. 4, 2, 89 (931): Corycium nemus, ubi crocum gignitur, Curt. 3, 4 fin.—Poet. with inf.: omne potens animal leti genitumque nocere, Luc. 6, 485.—Absol.: ut in gignendo, in educando perfacile appareat, Cic. Fin. 2, 33, 109: hae (mulieres), quae gignunt, imbecillos edunt, Cels. 2, 1 med.
- II Trop., to produce, occasion, cause: multa nobis blandimenta natura ipsa genuit, Cic. Cael. 17, 41: haec ipsa virtus amicitiam et gignit et continet, id. Lael. 6, 20: ludus genuit trepidum certamen et iram, Ira truces inimicitias et funebre bellum, Hor. Ep. 1, 19, 48: qui genuit in hac urbe dicendi copiam, Cic. Brut. 73, 255: praeceptiones, Auct. Her. 4, 3, 5: probationes, Quint. 5, 1, 1: mel gignit insaniam, Plin. 21, 13, 45, § 177; cf.: baccharis odor somnum gignit, id. 21, 19, 77, § 132: alium sitim gignit, id. 20, 6, 23, § 57.—In pass., to be born, to spring, arise, proceed: cum ipse (Cato) sui generis initium ac nominis ab se gigni et propagari vellet, Cic. Verr. 2, 5, 70, § 180: ex hac maxima libertate tyrannis gignitur et illa injustissima et durissima servitus, id. Rep. 1, 44: et aegritudines et metus et reliquae perturbationes omnes gignuntur ex ea (intemperantia), id. Tusc. 4, 9, 22: Plato eas (ἰδέας) gigni negat et ait semper esse, id. Or. 3, 10: ipsi autem intelligamus natura gigni sensum diligendi et benevolentiae caritatem, id. Lael. 9, 32: odia etiam gigni sempiterna (opp. exstingui familiaritates), id. ib. 10, 35: in animorum permotione gignenda, id. de Or. 3, 30, 118: de gignenda et comparanda sapientia, Gell. 13, 8, 1.
- —Hence, gignentĭa, ĭum, n. (fruit-bearing), organic bodies, things that grow, as plants, trees, etc.: loca nuda gignentium, Sall. J. 79, 6: ilex aucta in altitudinem, quo cuncta gignentium natura fert, id. ib. 93, 4: animam animantium omnium non corpoream esse ... omniumque gignentium esse seniorem, Ap. Dogm. Plat. p. 193; opp. animalia, Lact. de Ira Dei, 1, 13.
- 1. verwekken, baren (v. mensen en dieren) [ova leggen]; — ppp. genitus, a, um afstammend van, telg van [(ex) matre; de sanguine nostro; Amphione; dis];
- 2. (v. zaken, ihb. v.d. aarde en planten) voortbrengen; ➤ quae terra gignit; — pass. ontstaan, groeien; — subst. gignentia, ium n gewassen, schepsels: loca nuda gignentium zonder vegetatie;
- 3. veroorzaken, teweegbrengen [permotionem animorum; odium; sitim]; — pass. ontstaan.
父生。分娩。— novas praeceptiones 始創新規格。Gigni pedibus 逆產。Gigni capite 直產。
Suggest a Translation
See an image
- GEN-, to produce, give birth to, beget, bear, bring forth: quem Iuppiter genuit: liberos, S.: qui te genuere (i. e. parentes), O.: pisces ova genuerunt: omnia quae terra gignat: ut deus urbem hanc gentibus genuisse videatur: ut in gignendo appareat: quae in terris gignuntur: nuper erat genitus, O.: paelice genitus, son of, L.: Dis genite et geniture deos, V.: De alquo geniti, O.: (vacca) e terrā genita, O.— Fig., to produce, occasion, cause, begin: ludus genuit trepidum certamen, H.: in hac urbe dicendi copiam: cum sui generis initium ab se gigni vellet, spring: reliquae perturbationes omnes gignuntur ex eā, grow: odia etiam gigni sempiterna, arise: eas gigni negat, are created: gigni alicunde, i. e. to have a beginning.
-
…gigni patitur nisi morte adiuta aliena. Nunc age, res quoniam docui non posse creari de nihilo neque item genitas ad nil revocari, ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis, quod nequeunt oculis rerum primordia cerni, accipe…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…tela diei discutiant, sed naturae species ratioque. Principium cuius hinc nobis exordia sumet, nullam rem e nihilo gigni divinitus umquam. quippe ita formido mortalis continet omnis, quod multa in terris fieri caeloque tuentur, quorum operum…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…, hic labor est. Pauci, quos aequus amavit Iuppiter, aut ardens evexit ad aethera virtus, dis geniti potuere. Tenent media omnia silvae, Cocytusque sinu labens circumvenit atro. Quod si tantus amor menti, si…
Vergil, Aeneid
-
…probat, nec non et cuius et unde quove sit armento, veri quasi nescia quaerit. Iuppiter e terra genitam mentitur, ut auctor desinat inquiri. Petit hanc Saturnia munus. Quid faciat crudele suos addicere amores, non…
Ovid, Metamorphoses
-
…mentes perculsa novellas. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur, quando alid ex alio reficit natura nec ullam rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena. Nunc age, res quoniam docui non posse creari de nihilo neque item genitas…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…rettulit antiquas, partim nova monstra creavit. Illa quidem nollet, sed te quoque, maxime Python, tum genuit, populisque novis, incognite serpens, terror eras tantum spatii de monte tenebas. Hunc deus arquitenens, et…
Ovid, Metamorphoses
-
…oras in luminis exit, materies ubi inest cuiusque et corpora prima ; atque hac re nequeunt ex omnibus omnia gigni, quod certis in rebus inest secreta facultas. Praeterea cur vere rosam, frumenta calore, vites autumno fundi…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…more iuvencae mugiat, et timide verba intermissa retemptat. Nunc dea linigera colitur celeberrima turba, nunc Epaphus magni genitus de semine tandem creditur esse Iovis, perque urbes iuncta parenti templa tenet. Fuit huic animis aequalis et annis…
Ovid, Metamorphoses
-
…proiecta mei perpessa es membra propinqui, tu nullo miseri contegis ossa solo, proxima supposito contingens Umbria campo me genuit terris fertilis uberibus .…
Propertius, Elegies
-
…transire et magnos manibus divellere montis multaque vivendo vitalia vincere saecla, si non, materies quia rebus reddita certast gignundis, e qua constat quid possit oriri nil igitur fieri de nilo posse fatendumst, semine quando opus est rebus…
Lucretius, De Rerum Natura