glorificatio
glōrĭfĭcātĭo, ōnis, f. [glorifico],
- glorification (eccl. Lat.), Aug. Tract. 105, 3 fin.
glōrificātio, ōnis, f. (glorifico), die Verherrlichung, Eccl.
‘ut glorificetur Filius Dei’ [] ‥ talis ~o non ipsum auxit, sed nobis profuit Joh. xi 4
ad Dei ~onem omnis sacra scriptura ‥ reducitur
sancti ‥ caelum possunt ‥ aperire credentibus si ‥ a fidelibus ‥ coluntur ~one eis condigna
comple in sacerdote tuo ministerii tui summam, et ornamentis totius ~onis instructum eum caelestis unguenti flore sanctifica
redemptionem peccatorum, justificatorum ~onem
altera exaltatio fuit quando elevatus est in crucem, altera dum ascendit in coelum; illa humilitatis, ista ~onis
de ~one ejus [(sc. Christi ] reticetur usquedum exaltetur per triumphum victorie
divinam in una eademque Christi persona naturam et humanam, et tanto talique federe utramque sibi invicem unitam ut nec ~o consumat inferiorem nec assumptio minuat superiorem
post resurreccionem et ~onem [Christi ]
laetitia hodiernae festivitatis ‥ quae de beatorum Johannis et Pauli ~one [AS: ] proceditwuldrung
quid de patris Anselmi ~one didicerit ‥ cunctis edocuit
gavisi ‥ de ~one eorum ‥ martyrum corpora sepelierunt
secundam [stolam ], que est ~o corporis, expectantes
operibus ‥ misericordie diligentiam exhibentium si fuerint peccata sicut coccinum tanquam nix dealbabuntur antequam tinctura ~onis corpus superinduatur
alioquin in ~one corporum humanorum apud ultimam prosperitatem non eadem esset eorum materia
~onem Joannis de Oxenefordia ‥ molestissime audiebat
glōrĭfĭcātĭō, ōnis, f. , glorification : Aug. Ev. Joann. 105, 3 fin.