gloriose
gloriose, gloriously, magnificently
glōrĭōsē, adv., v. gloriosus fin.
glōriōsē, Adv. (gloriosus), I) mit Ruhm, rühmlich, qui res magnas manu saepe gessit gl., Naev. com. fr.: gl. triumphare, Cic.: reliqua gloriosius retinere, Sall. fr.: alqd gloriosissime et magnificentissime conficere, Cic. – II) ruhmredig, prahlend, prahlerisch, großtuerisch, gl. amiciri, Plaut.: mentiri, Cic.: exordiri, Cic.: gloriosius de se praedicare, Cic.
ut me audias ~e mortuum vel cum preda ‥ reversum
Gregorius ‥ sedem Romanae ‥ ecclesiae ‥ ~issime rexit
Coenred ‥ regna suscepit ~e tenuitque rite
regnum ‥ ~e tenuerat
aspernata comitissa que ~e illuc eum direxerat
exequiis [S. Ferreoli ] celebriter ibidem et ~e completis
rex [Hen. V ] ~e venit Calesiam
vasa ‥ ~e celata
ut ‥ ~e vivas cum Christo in caelesti regno
laudabiliter vivere et ad finem quem Deus laudat ~e pervenire
Christus post jejunium xl dierum temptatorem ~e vicit
Deus, ‥ licet sis magnus, mirabilia tamen ~ius [AS: ] operaris in minimiswuldurig
rex ‥ ex hiis que divinitus ~e fiebant erga Dei hominem conpunctus
glōrĭōsē (14) (gloriosus), ¶ 1 avec gloire, glorieusement : Cic. Fam. 2, 12, 3 ; -sissime Cic. Att. 14, 4, 2 ¶ 2 avec gloriole, en fanfaron : Cic. Mil. 72 ; de Or. 2, 31 ; Tusc. 3, 51 ; gloriosius Cic. Domo 93.
Cum dictus exponens die festi Assumptionis B. Mariæ Virginis... aliquos ex amicis suis in domo sua, ob dicti festi reverentiam, invitasset, et eisdem de bonis et epulis suis dare Gloriose et lœtifice proposuisset, etc.
glōriōsē adv.with comp.and sup.
- gloriosus, gloriously, magnificently: triumphare: alqd gloriosissime conficere.—Boastfully, vauntingly, pompously: exorsus es: mentiri: de me ipso gloriosius praedicare.