grandaevus
grandaevus, in years, old, aged
grandaevus , a, um: adj. (grandis and aevum), very aged; old, aged, 1.121.
grandaevus, a, um, adj. [grandis aevum],
- in years, old, aged (poet. and in post-Aug. prose): Nereus, Verg. G. 4, 392: Alethes, id. A. 1, 121: Emathion, Ov. M. 5, 99: pater, id. ib. 8, 519: patres, id. ib. 7, 160: senes, Tac. H. 3, 33: manus, i. e. the Senate, Sil. 16, 653: alios (deos) esse grandaevos semperque canos, alios juvenes atque pueros, Plin. 2, 7, 5, § 17: apes, Verg. G. 4, 178: consilia, of an aged man, Val. Fl. 7, 348.
grandaevus, a, um (grandis u. aevum), hochbetagt, Tiresias, Lucil.: Nereus, Verg.: dii, Plin.: senes, Tac.: mulieres iam grandaevae, Amm.: gr. aetas, Aur. Vict. de Caes. 13, 11 u. epit. 41, 25. – übtr., gr. consilia, eines Hochbetagten, Val. Flacc. 7, 348. – ➳ Kompar. grandaevior, Vigil. Trident. epist. 2, 3 (Patrol. ed. Migne Tom. XIII. col. 553 C).
ut qui coelo terraque non capitur ~i hominis gestetur totus in ulnis
tunc xl et unius annorum aetate, jam gnarus et ~us
venerabilis vir ~us
~ae filiam, juniores sororem deplangunt
adeo contractus erat a nativitate ut ~a facie puer videretur reliquo corpore
jam ‥ ~us et fracte etatis homo
eorum que in cuna positus infans egerat nunc ~um pudet
miles ‥ ~us ‥ regis Anglie cancellarius
viri ecclesiastici ‥ etatis ~e
debent ‥ esse moribus ~i, fide constantes, sermone veridici
grandævus, (13) a, um (grandis, ævum), vieux, avancé en âge : Virg. G. 4, 392 ; Tac. H. 3, 33 ; grandæva manus Sil. 16, 653, troupe de vieillards [le sénat] ; consilia grandæva Val. Flacc. 7, 348, conseils de la vieillesse.
grandaevus
adj.
- grandis+aevum, in years, old, aged: Nereus, V.: pater, O.: senes, Ta.