grandifer
grandifer, bearing largely, productive
grandĭfer, ĕra, ĕrum, adj. [grandis fero],
- bearing or producing great things, productive: hae arationes, Cic. Phil. 2, 39, 101; cf. Mart. Cap. 5, § 511: loci facies palmis arboribus grandifera, Auct. Itin. Alex. 20, 51: facta, Nazar. Paneg. Const. 3.
grandifer, fera, ferum (grandis u. fero), höchst nutzbringend, arationes grandiferae et fructuosae (einträgliche), Cic. Phil. 2, 101 (vgl. Mart. Cap. 5. § 511): loci facies palmis arboribus grandifera, Itin. Alex. 20 (51): übtr.: indoles, Nazar. pan. Const. 3, 4 cod. M u. ed. Arntz (Bährens granifera).
que licet excutiat grandifera verberis ictu / et ferrata cohors, nil ibi prorsus agunt
grandĭfĕr, (16) ĕra, ĕrum, (grandis, fero), qui rapporte beaucoup, fertile : Cic. Phil. 2, 101.
grandifer era, erum, adj.
- grandis+1 FER-, bearing largely, productive: arationes.